ANDROSinfo ?? Portal t?? ??????
Friday 19-07-2019
ANDROS   ΑΡΧΙΚΗ     EDITORIAL         ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΝΔΡΟΥ         ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ     ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ   Το ANDROSinfo στα ΕΛΛΗΝΙΚΑ ANDROSinfo in ENGLISH ANDROSinfo en FRANCAIS ANDROSinfo in DEUTSCH ANDROSinfo in ITALIANO ANDROSinfo en ESPANOL

Δείτε το
ΒΙΒΛΙΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ
ΒΙΒΛΙΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ANDROSinfo του ANDROSinfo
Πείτε μας τα σχόλιά σας για τις σελίδες μας και το νησί μας την ΑΝΔΡΟ.



ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΟ ΔΑΣΟΣ
www.androsinfo.gr

ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΤΕ ΝΕΡΟ
ANDROS BATSI Ανδρος. Ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια στο Μπατσί, διαμονή καταλύματα διακοπές στην ’νδρο ANDROS www.ANDROSinfo.gr

Ο Βίος της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Μαρίνης

Γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Πισιδίας, στα χρόνια του αυτοκράτορα Κλαυδίου του Β', το 270 μ.Χ.
Λίγες μέρες μετά τη γέννησή της, ή μητέρα της πέθανε, και ο πατέρας της Αίδέσιος, πού ήταν Ιερέας των ειδώλων, την ανέθεσε σε μια χριστιανή γυναίκα, από την οποία ή Μαρίνα διδάχθηκε το Χριστό.
Όταν έγινε 15 χρονών, αποκαλύπτει στον πατέρα της ότι είναι χριστιανή. Έκπληκτος αυτός απ' αυτό πού άκουσε, με μίσος τη διέγραψε από παιδί του.

Μετά από καιρό, έμαθε για τη Μαρίνα και ο έπαρχος Όλύμβριος, πού διέταξε να τη συλλάβουν για ανάκριση.
Όταν την είδε μπροστά του, θαύμασε την ομορφιά της και προσπάθησε να την πείσει με κάθε τρόπο να αρνηθεί το Χριστό και να γίνει σύζυγος του. Μάταια, όμως.
Ή Μαρίνα σε κάθε προσπάθεια του Όλυμβρίου αντέτασσε τη φράση: "Είμαι χριστιανή". Τότε ο σκληρός έπαρχος διέταξε να την ξαπλώσουν στη γη, και την καταξέσχισε άσπλαχνα με ραβδιά τόσο, ώστε ή γη έγινε κόκκινη από το αίμα πού έτρεξε.
Έπειτα, ενώ αιμορραγούσε, την κρέμασε για πολλή ώρα και μετά τη φυλάκισε.

Όταν για δεύτερη φορά την εξέτασε και διαπίστωσε ότι ή πίστη της Μαρίνας ήταν αμετακίνητη στο Χριστό, την έκαψε με αναμμένες λαμπάδες. Άλλα οι πληγές της με θαύμα έκλεισαν, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα πολλοί παρευρισκόμενοι να γίνουν χριστιανοί.
Μπροστά σ' αύτόν τον κίνδυνο ο έπαρχος τελικά αποκεφάλισε τη Μαρίνα, πού έτσι πήρε "τον αμαράντινον της δόξης στέφανον"1.
Δηλαδή το άφθαρτο στεφάνι της αιώνιας δόξας.1. Α' επιστολή Πέτρου, ε' 4.

Απολυτίκιο. Ήχος πλ. α'.

Τον συνάναρχον Λόγον. Μνηστευθείσα τω Λόγω Μαρίνα ένδοξε, των επίγειων την σχέσιν πάσαν κατέλιπες, και ενήθλησας λαμπρώς ως καλλιπάρθενος· τον γαρ αόρατον εχθρόν, κατεπάτησας στερρώς, οφθέντα σοι Αθληφόρε. Και νυν πηγάζεις τω κόσμω, των ιαμάτων τα χαρίσματα.

Συνοπτική ιστορία της Ιεράς Μονής της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Η Θαυματουργή εικόνα της Αγίας Μαρίνας Ανδρου - ANDROSinfo.gr Η ίδρυση της Ιεράς Μονής χρονολογείται από το 1325 μ.Χ. στην περιοχή Λίτρες της Άνδρου, με θαυματουργικό τρόπο αφού η Αγία Μαρίνα παρουσιάσθηκε σε ένα γέροντα ασκητή της εποχής στον τόπο αυτό (σημερινά Αποίκια), που του υπέδειξε να βρει την κεκρυμένη σε μια σχισμή ενός βράχου εικόνα της. Ο αυτοκράτωρ Εμμανουήλ Παλαιολόγος, τον ενισχύει οικονομικά και ιδρύει την Μονήν.

Κατά τον 16ον αιώνα, ύστερα από επιδρομές πειρατών κατακαίεται τρεις φορές η Μονή, και οι λιγοστοί μοναχοί που είχαν απομείνει δεν μπορούν να δώσουν την παλαιά αίγλη στην Μονή.
Το έτος 1743 η Μονή πια ευρίσκεται σε τελεία παρακμή και μόνο πέντε υπέργηροι Μοναχοί υπάρχουν στη Μονή. Όμως η Αγία Μαρίνα, με νέο θαύμα, φέρνει στη Μονή της τον Ιερομόναχο Σωφρόνιο τον Πελοππονήσιον, που με συνεχή οράματα, τον κρατά στην Μονή, και που εκποιώντας την περιουσία του στην Πελοπόννησο, ανακαινίζει τη Μονή και την μετατρέπει σε γυναικεία το έτος 1746.
Πολλές αρχοντοπούλες της Άνδρου ενδύονται το αγγελικό σχήμα, και φθάνει ο αριθμός των Μοναζουσών, πλέον τας εκατόν (100). Η αίγλη της Μονής και η φήμη της, γίνεται γνωστή σ’ όλο τον τότε κόσμο, αφού το αργυροποιείο, η χαρακτική, και η βιοτεχνία του μεταξοσκώληκα, είναι το παγκόσμιο γνώρισμά της.

Όμως δεν άργησε και πάλι η Μονή, να δοκιμασθεί όσο ποτέ άλλοτε, και να κλείσει με διάταγμα του Όθωνα, διά του Βαυαρού Υπουργού Εσωτερικών Μάουερ, που εδίδετο εντολή να κλείσουν 417 Μοναστήρια –μεταξύ των οποίων ήτο και η Μονή της Αγίας Μαρίνης Άνδρου – να δημευθεί η περιουσία τους και οι Μοναχοί ή Μοναχές να μετατεθούν στα Μοναστήρια που παρέμειναν, ή να κοσμοποιηθούν. Τούτο εγένετο το έτος 1833. Την εικόνα της Αγίας Μαρίνης την θαυματουργή, την αγόρασε σε δημοπρασία η ιστορική Οικογένεια Εμπειρίκου, και την διαφύλαττε στον κεντρικό Ναό της Χώρας, την Παναγία, επί 146 έτη. Είναι η εικόνα που επισυνάπτεται στο κείμενο.

Η ιερά Μονή μετατρέπεται σε στάβλο ζώων, γκρεμίζονται και σχεδόν ισοπεδώνονται τα κτήρια, και μια όμορφη μάζα από πέτρες και ξύλα και ακαθαρσίες ζώων και ανθρώπων που περνούν από εκεί, για να σταβλίσουν τα ζώα τους (αρνιά, κατσίκια, βόδια, άλογα), είναι η εικόνα που αντικρίζει ο περαστικός.

Από εδώ και κάτω φίλοι αναγνώστες θα αφήσουμε τον Ηγούμενο π. Κυπριανό, και πρώην Αρχοντάρη της Ιεράς Μονής Κωνσταμονίτου του Αγίου Όρους να μας πει, πώς με την βοήθεια της Αγίας Μαρίνης και των Αγίων Αικατερίνης και Παρασκευής επανοικοδομήθηκε και ανασυστάθηκε η Μονή, για να ομοιάζει σήμερα με ολόλευκο Πύργο και παλάτι φιλοξενίας και αγάπης Χριστού.

Το έτος 1975 είμαι διάκονος του Σεβ/τάτου Μητροπολίτου Σύρου, Τήνου, Άνδρου κ.λ.π. κ. Δωροθέου, και προσωπικός του ακόλουθος. Με έπαιρνε πάντοτε μαζί του, σαν διάκονό του, στις ιεροτελεστίες των εορταζόντων Μονών ή Ναών.
Την 20η Ιουλίου του έτους εκείνου ενθυμούμαι ότι πήγαμε μαζί στην Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου της Άνδρου.
Διερχόμενοι από το ερειπωμένο κάστρο και τη Μονή της Αγίας Μαρίνης κάμνει μια ευχή, όπως μου είπε αργότερα, «Αγία μου Μαρίνα να με αξιώσεις, πριν κλείσω τα μάτια μου, να σε δω τουλάχιστον καθαρισμένη... ως πότε θα σε βλέπω να παραμένεις στάβλος».
Στη συνέχεια της ενδόμυχης ευχής του απευθύνεται σε μένα και μου λέγει: «Κυπριανέ άκουσες τι ευχή έκανα». Όχι, του απαντώ, και μου φανερώνει την ευχή. Του απαντά η ταπεινότης μου, «Να σε αξιώσει Δέσποτά μου η Αγία Μαρίνα, να δεις τη Μονή της όπως επιθυμείς».

Τρεις φορές κατά τη διαδρομή ο Σεβασμιότατος μου επανέλαβε, έντονα την ευχή του για τη Μονή της Αγίας Μαρίνης, και τις τρεις φορές έλαβε την ίδια απάντηση από την ταπεινότητά μου, ώσπου μετά το πέρας της λειτουργίας, επήγε ο καθένας στα ίδια.
Η ελαχιστότης μου έμεινε στο πατρικό σπίτι στην Άνδρο, στο χωριό που μέχρι σήμερα εφημερεύω, και που είχα πρόγραμμα να κτίσω Ναό του Αγίου Κυπριανού.
Με τη σκέψη αυτή, ξάπλωσα να ξεκουραστώ αλλά δεν πρόφτασα, διότι με πρόλαβε το τηλεφώνημα του Αρχιερατικού Επιτρόπου, που έλεγε: «Ο Δεσπότης Κυπριανέ, προτείνει σε σένα και σε μένα να αναστηλώσουμε τη Μονή της Αγίας Μαρίνης και ο Δεσπότης μας, θα φροντίσει να γίνει, με υπουργικό διάταγμα, η ανασύσταση της Μονής».

Αρνήθηκα να δεχτώ την πρόταση του Δεσπότη μας στον Αρχιερατικό επίτροπο, αν και μου επανέλαβε επί τρεις συνεχείς ημέρες, λέγοντάς του τα σχέδιά μου, και ότι έχω υπό την προστασία μου την υπερήλικη μητέρα μου.

Αισθανόμενος, ύστερα από αυτή την άρνησή μου, άσχημα ανέβηκα στο δωμάτιό μου, για να αναπαυθώ, έκαμα την προσευχή μου, σε μια εικόνα της Αγίας Μαρίνας, λέγοντάς της τα εξής: «Αγία μου Μαρίνα μη εκλάβεις την άρνησίν μου, σαν άρνησιν προς το Άγιον πρόσωπό σου. Εγώ σε αγαπώ, είσαι η αγαπημένη, από τις αγαπημένες μου Αγίες, και εσύ γνωρίζεις τον ιερό μου πόθο.
Πεπεισμένος ότι τα είχα βρει με την Αγία Μαρίνα έπεσα ήσυχος να κοιμηθώ.
Δεν ενθυμούμε τι ώρα ήτο και αν ήμουν κοιμώμενος ή έξυπνος, όταν νοιώθω σε κάποιο σημείο του δωματίου να γίνεται σεισμός και να συνταράσσεται το δωμάτιο.
Σκέφθηκα ότι αν είναι σεισμός, έχω δύο σκάλες να κατέβω, οπότε δεν προλαμβάνω και θα με καταπλακώσουν τα ερείπια. Έκαμα το Σταυρό μου και είπα : «Κάθισε εδώ Κυπριανέ και σκεπάσου με την κουβέρτα και ότι πει ο Θεός».

Εκείνη τη στιγμή νοιώθω κάτι να με αρπάζει και να με τοποθετεί κάπου.
Ξυπνάω λοιπόν και βλέπω ότι ευρισκόμουν στα ερείπια της Αγίας Μαρίνης – σε απόσταση οκτώ χιλιομέτρων από το σπίτι μου – και διαλογιζόμουν, «τι είναι αυτά που λέει ο Δεσπότης μου, είναι δυνατόν να αναστηλωθεί αυτή η Μονή που είναι πετρωμένα μπάζα, να κοπούν τα πελώρια δένδρα που είχαν γίνει δάσος κ.λ.π. εμπόδια».
Κάνοντας αυτούς τους διαλογισμούς, βλέπω να σχίζεται στα δύο το Νότιο μέρος του τοίχους, να ανοίγει σαν συρταρωτή πόρτα, και να παρουσιάζεται ένας αμαξωτός δρόμος που έφθανε στην κορυφή του βουνού, και να ξεπροβάλλουν τρεις νέες Μοναχές που μου έκαμαν νεύμα να σταματήσω εκεί που ήμουν, διότι ερχόντουσαν να με συναντήσουν.

Μέσα σε λίγα λεπτά ήλθαν μπροστά μου η μία πίσω από την άλλη – και η πρώτη παίρνει το λόγο – με χαιρετάει και μου λέγει: «Χαίρε Κυπριανέ…».

Εγώ φοβούμενος από το παράδοξο αυτό θαύμα που βλέπω, κάμνω μια υπόκλιση σεβασμού και λέγω : «Ευλογείτε Γερόντισσες…».
Τότε αυτή που με χαιρέτησε, επιτακτικά μου λέγει: «Θα κτιστεί το Μοναστήρι Κυπριανέ, και να δεχθείς την εντολή του Δεσπότη σου».

Άρχισα τότε εγώ να προφασίζομαι, με πολλά «πως», πω τούτο, πώς εκείνο, θέλουμε πολύ νερό και δεν υπάρχει Γερόντισσα.
Τότε με πάει σε ένα μέρος της Μονής και μου λέγει: «εδώ έχω νερό Κυπριανέ, για να πίνει όλη η Άνδρος».

Πράγματι ευρέθη το άφθονο νερό στο σημείο που μας υπέδειξε η Αγία Μαρίνα.

Συνεχίζω εγώ όμως την άρνησή μου και τις προφάσεις μου λέγοντάς της: « Γερόντισσα ποιος θα πείσει τους τσοπαναραίους να πάρουν τα πρόβατά τους, τα κατσίκια τους και τα βόδια τους και τα άλογά τους; Ποίος θα πείσει τον Παπαγιάννη ότι το εκκλησάκι που λειτουργεί είναι της Μονής και θα αποχωρήσει;».

Τότε με βγάζει έξω από το τείχος, και βλέπω στη σειρά τους δύο ιερείς των Αποικίων και τους κολίγους.
Απευθύνεται πρώτα στον Πατέρα Ιωάννη (την ευχή του να έχουμε, διότι εκοιμήθη) και του λέγει: « Εσύ Παπά Γιάννη δεν θα δώσεις το κτήμα και την εκκλησία;» και ο Παπα-Γιάννης απάντησε θετικά με μια υπόκλιση. Έπειτα απευθύνεται στον αρχηγό των τσοπαναραίων τον Ζανή Καλαμπούκη και του λέγει: « Εσύ Ζανή δεν θα δώσεις εντολή να πάρουν τα ζώα τους από εδώ;». Το ίδιο και ο Ζανής με μια υπόκλιση, έδωσε θετική απάντηση.

Έπειτα αφού με πήγε μέσα από το τείχος, εγώ συνέχιζα να αρνούμαι και της λέγω: « Γερόντισσα ο Αρχιερατικός Επίτροπος θέλει να αναλάβει την αναστήλωση, αναθέσατε σ’ αυτόν».

Τότε η απάντησίς Της σε αυστηρόν τόνο ήτο: « Εσύ θα αναλάβεις Κυπριανέ, σ’ αυτόν θα μιλήσω άλλη ώρα».

Συνεχίζοντας μου λέγει σε γλυκό ύφος και τόνο: « Εσύ θα αναλάβεις την αναστήλωση της Μονής Κυπριανέ και δεν θα χρειαστείς να κτυπήσεις άλλη πόρτα, για βοήθεια, - γιατί ξέρω, ότι αυτό σε στεναχωρεί – θα είμαι κοντά σου, εδώ, και ότι θέλεις θα το ζητάς από εμένα».

Τότε την ερώτησα: « Ποία είσαι εσύ και ποίες είναι οι άλλες δύο, που με τόση σιγουριά, με τέτοια βεβαιότητα, μου λέγετε αυτά;» και ευθέως μου απάντησε: « Δεν κατάλαβες Κυπριανέ!!! Είμαι η Μαρίνα και οι δύο άλλες αδελφές μου, είναι η Παρασκευή και η Αικατερίνα που συγκατοικούν με εμένα στο Μοναστήρι.
Το διάταγμα του Όθωνα μας πέταξε έξω και μένουμε λίγο πιο πάνω από το Μοναστήρι. Θα ανοίξει όμως το Μοναστήρι και θα έλθουμε πάλι εδώ να κατοικήσουμε.
Εμένα δε, θα με βλέπεις κάθε μέρα. Μαζί θα αγωνιστούμε να αναστηλώσουμε το Μοναστήρι. Να δεχθείς λοιπόν, την εντολή του Δεσπότη σου τ’ άκουσες Κυπριανέ;».

Με χαιρέτησε και κάμνει μία στροφή προς το δρόμο και κλείνει το τείχος σαν συρταρωτή πόρτα.

Τότε νέο σεισμό νοιώθω, ενώ ταυτόχρονα, νομίζω ότι με ξαναπέταξε ο σεισμός στο κρεβάτι μου. Ξυπνώντας από την ληθαργική, ενοραμική κατάσταση, βλέπω ότι πράγματι ευρίσκομαι στο κρεβάτι μου
ανάβω το φως και κοιτάζω το ρολόι που έδειχνε 3,45’ μ. μεσονύκτιο. Κάμνω το σταυρό μου, και στρέφοντας τα μάτια μου στην εικόνα της Αγίας Μαρίνης λέγω με το λογισμό μου «Αγία μου ήσουν Εσύ ήμουν κοντά Σου Μιλούσα μαζί Σου», τότε βλέπω τα μάτια της, στην εικόνα να ανοιγοκλείνουν, σαν να μου λέγουν. Να εγώ ήμουν».

Δεν χρειαζόμουν άλλα πλέον για να βεβαιωθώ ότι η Αγία, διάλεξε την ταπεινότητα μου, για να αναστηλώσω την Μονή της, και αμέσως παίρνω εκείνη την ώρα τον Αρχιερατικό, ο οποίος ακούγοντας τη φωνή μου ετρόμαξε και του λέγω να πει στο Μητροπολίτη μας, ότι δέχομαι να αναλάβω την αναστήλωση της Μονής της Αγίας Μαρίνης και ότι τα υπόλοιπα θα του τα εξηγούσα άλλη ώρα.

Από την επομένη, η ταπεινότης μου ευρίσκετο, με έναν κασμά, ένα φτυάρι και ένα καρότσι στο ερειπωμένο Μοναστήρι.
Πέντε ολόκληρα χρόνια αγωνιζόμουν να ξεμπαζώσω το ερειπωμένο Μοναστήρι. Όμως η παρουσία παρουσία της Αγίας που μου υποσχέθηκε ήτο πάντοτε έντονη. Έγινε δε ακόμη πιο έντονη με την Εικόνα Της (η εικόνα του κειμένου).

Ένας γέροντας, επίτροπος του ναού της Παναγίας στη Χώρα μου λέγει μια μέρα: « Έμαθα πατέρα Κυπριανέ ότι άνοιξες το Μοναστήρι, έχε υπ’ όψιν σου, ότι η Εικόνα της Αγίας Μαρίνης που είναι σ’ αυτό το προσκυνητάρι είναι της Μονής, που την αγόρασαν η οικογένεια Εμπειρίκου και την τοποθέτησαν εδώ. Να μπορούσες να την πάρεις και να την πας στο Μοναστήρι, το Μοναστήρι θα σωζότανε».

Τότε θυμήθηκα την υπόσχεση της Αγίας Μαρίνας, ότι θα είναι παντού και πάντοτε μαζί μου, και αμέσως πηγαίνω στον εφημέριο του ναού της Παναγίας τον π. Νικόλαο και με παρακλητικό τρόπο, του ζητώ, αν είναι δυνατόν να μου δώσει την εικόνα που ανήκε άλλοτε στο Μοναστήρι.
Το πώς δεν με έδειρε είναι απορίας άξιον, και με το δίκαιό του ο π. Νικόλαος, αφού όπως μου εξήγησε η εικόνα της Αγίας ετοποθετήθη, πριν τόσα και τόσα χρόνια, από τους ιδιοκτήτες της στο Ναό της Παναγίας.

Η ταπεινότης μου του απαντά «Πατέρα Νικόλαε η Αγία Μαρίνα σε με τον ελάχιστον είπε, ότι θα είναι κοντά μου, θα είναι πάντοτε παρούσα και θα με βοηθάει στο έργο της Μονής της. Να κατέβει από τον Ουρανό είναι αδύνατο, μήπως εννοούσε ότι θα είναι κοντά μου, με την Ιερά και θαυματόβρυτο αυτή εικόνα Της;». Δεν άντεξε και με έβγαλε έξω και δεν δέχτηκε καμιά άλλη συζήτηση.

Μετά όμως από τρεις ημέρες δέχομαι ένα σημείωμα από τον πατέρα Νικόλαο, που μου έγραφε να κατέβω να τον συναντήσω στον Ναό της Παναγίας.
Κατέβηκα λοιπόν στη χώρα, και στο Γραφείο του Ναού, με περίμεναν συγκεντρωμένοι, ο π. Νικόλαος και οι τέσσερις Επίτροποι του Ναού, οι οποίοι μου υποδεικνύουν να υπογράψω ένα πρακτικό, το οποίο διαβάζοντάς το, έγραφε ότι μου παραχωρούν την Εικόνα της Αγίας Μαρίνης.

Με ρίγη συγκινήσεως το υπέγραψα, λέγοντάς του: «τι ήτο αυτό που σας έκαμε να αλλάξετε την αρνητική σας στάση για την Εικόνα της Αγίας;». Η απάντησή τους ήτο «μη μας ρωτάς». Μου ενεχείρησαν δε και έναν φάκελο με τρεις χιλιάδες, λέγοντάς μου, ότι αυτά είναι για τη μεταφορά της εικόνος στο Μοναστήρι.

Δάκρυα χαράς και ευγνωμοσύνης τρέχουν εκείνη τη στιγμή από τα μάτια μου προς τη Αγία, βλέποντας την έντονη παρουσία της και την ταχύτατη βοήθειά της. Με αναμμένα κεράκια με θυμιάματα και με συνοδεία πιστών, μεταφέραμε την εικόνα στη Μονή το έτος 1976. Έκτοτε η Μονή απέκτησε την Κυρά της, απέκτησε Έφορο, απέκτησε Οικονόμο, απέκτησε Γερόντισσα.

Από τότε, ότι και αν έβαζα στη σκέψη μου, για ανέγερση κτιριακών συγκροτημάτων στη Μονή, ξεκινούσα με απειροελάχιστες οικονομικές δυνατότητες και όταν βρισκόμουν σε οικονομικό αδιέξοδο, για την εξόφλησή του, έτρεχα στην εικόνα της Αγίας και την παρακαλούσα θερμά, να βρει τον τρόπο να εξοφλήσω το χρέος. Και Εκείνη, ω Εκείνη, έτρεχε να μου φέρει το ποσό που χρεωστούσα, και παραπάνω απ’ αυτά.

Έτσι χτίστηκε και πάλι η Μονή της Αγίας Μαρίνης, από την Αγία Μαρίνα και τους προσκυνητές της, που έφερνε και φέρνει, με θεία της νεύση, για να προσφέρουν το κεράκι τους, και να πάρουν το δώρο τους από την Αγία Μαρίνα, με τα θαύματά της και την αγάπη της.

Η ταπεινότης μου δε, αισθάνεται ευεργετημένη από την Αγία Μαρίνα, δι’ αυτό και έχω δοθεί ολόκληρος στην Αγίαν μας, και δεν με ενδιαφέρει τίποτε εκτός από το πώς θα τελειοποιηθούν οι ναοί της Μονής, ο ξενώνας της, και ότι άλλο που θα κοσμεί την Μονή της Αγίας.

Κάποτε είχα αγαπήσει το Άγιον Όρος, και έλεγα να πεθάνω στο Άγιο Όρος τώρα η προσευχή μου έχει αλλάξει, και λέγω να πεθάνω Αγία μου Μαρίνα κοντά σου, διότι ξέρω, ότι συ θα με βοηθήσεις να ανέβω την Ουρανόδρομο κλίμακα.

Αδελφοί μου αγαπητοί, δεν με ενδιαφέρουν τα υλικά και τα εγκόσμια αλλά η υγεία, η ψυχική και σωματική για να συνεχίσω την τελειοποίηση του έργου της Μονής της Αγίας Μαρίνης, και με την του Χριστού αγάπη και της Αγίας Μαρίνης, το έργο της φιλοξενίας των προσκυνητών της, που με εντολή της Αγίας Μαρίνης, πραγματοποιείται και θα πραγματοποιείται.

Ο κάθε προσκυνητής (ή όσοι και αν είναι) θα πρέπει να φάει, να κοιμηθεί δωρεάν, και εφόσον το επιθυμεί κάθε προσκυνητής, θα προσφέρει το κεράκι του στην Αγία Μαρίνα.

Με την του Χριστού Αγάπη,+ Αρχιμανδρίτης Κυπριανός Χειμώνας

Απολυτίκιο
Ανδρείαν και φρόνησιν συ κεκτημένη, σεμνή, ανδρείως κατεπάτησας όφιν αρχέκακον, Μαρίνα πανεύφημε ήσχυνας Ολυμβρίου τας Πικράς Τιμωρίας ηύφρανας Ασωμάτων τας χορείας αθλούσα, διό απαύστως πρέσβευε Χριστώ, εις το σωθήναι ημάς.

Μεγαλυνάριο
Την Λαμπάδα πάντες Τη φαεινήν, και της παρθενίας, τον ασύλλητον θυσαυρόν, τη νύμφη Κυρίου, και Άσπιλον Αμνάδα, Μαρίναν την αγίαν, ύμνοις τιμήσωμεν.


Αρχή σελίδας

ANDROSinfo
Η Θαυματουργή εικόνα της Αγίας Μαρίνας Ανδρου - ANDROSinfo.gr

Θαύματα Αγίας Μαρίνας

1ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Πολλές φορές στη ζωή μας, σαν συνειδητοί Χριστιανοί, επικαλούμεθα το Θεό και τούς Αγίους Του.

Αυτό λοιπόν έκανε και μια οικογένεια από την Κύπρο, γνωστή από τις τηλεοπτικές εκκλήσεις της πριν οκτώ χρόνια, για την εξεύρεση δότη προκειμένου να βρεθεί μόσχευμα για εγχείρηση στο μικρό παιδί τους, τον Ανδρέα που έπασχε από λευχαιμία.

Μόσχευμα βρέθηκε και οι γονείς ετοιμάσθηκαν για να ταξιδεύσουν στις ΗΠΑ, όπου θα γινόταν η λεπτή χειρουργική επέμβαση μεταμόσχευσης μυελού.

Όλοι θυμόμαστε τότε την αγωνία της οικογένειας του Βάσου Βασιλείου από την Αγία Νάπα και τις καθημερινές εκκλήσεις τους στο Χριστό μας για να σώσει το παιδί τους. Πριν λοιπόν ξεκινήσουν για την εγχείρηση οι γονείς άκουσαν για τα θαύματα της Αγίας Μαρίνας και πήραν την πρωτοβουλία να τηλεφωνήσουν στο μοναστήρι τής Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο και να ζητήσουν την ευλογία Της.

Στο τηλέφωνο ο ηγούμενος της Μονής υποσχέθηκε πως θα προσευχηθεί στην Αγία και ευχήθηκε στους γονείς να έχει το παιδί την Αγία Μαρίνα στο χειρουργείο για βοήθεια. Πράγματι με την ευχή του ηγουμένου Κυπριανού στις αποσκευές τους και με ακράδαντη την πίστη για τη βοήθεια της Αγίας Μαρίνας οι δύο γονείς και ο μικρός Ανδρέας μετέβησαν στις ΗΠΑ.

Μετά τις καθιερωμένες προκαταρκτικές εξετάσεις προετοιμασίας ο μικρός Ανδρέας εισήλθε για την πραγματικά πολύ σοβαρή και λεπτή εγχείρηση.

Λίγη ώρα πριν το χειρουργείο παρουσιάστηκε στον ιατρό που θα χειρουργούσε τον μικρό Ανδρέα μία γυναίκα.

Είπε πως είναι γιατρός και παρακάλεσε να παρακολουθήσει την εγχείρηση, επειδή ήταν προσωπική ιατρός του μικρού Ανδρέα. Η συζήτηση της γυναίκας με το χειρούργο έδειχνε πως κατείχε την ιατρική επιστήμη και δεν άφηνε καμιά αμφιβολία στο χειρούργο να σκεφτεί πως δεν είναι ιατρός.

Εκείνος πάντως της είπε πως δεν επιτρέπεται να βρίσκεται στο χειρουργείο ξένος ιατρός και πως αποτελούσε πρακτική της ιατρικής του ομάδας να μη μετέχουν άλλοι στις λεπτές αυτές εγχειρήσεις.

Η επιμονή όμως της γυναίκας έκαμψε την αρχική αδιαλλαξία του χειρούργου.

Της ζήτησε να αφήσει τα στοιχεία της στη γραμματεία και να εισέλθει στη συνέχεια στο χειρουργείο μαζί του.

Έτσι και έγινε. Η άγνωστη ιατρός εισήλθε στο χειρουργείο και όχι απλώς παρακολουθούσε αλλά συμμετείχε ενεργά στην εγχείρηση του μικρού Ανδρέα. Αρκετές φορές μάλιστα έδωσε τις κατευθύνσεις για το πως έπρεπε να προχωρήσει η επέμβαση.

Όλα πήγαν καλά και ο γιατρός, αφού την ευχαρίστησε εξήλθε του χειρουργείου.

Το ζεύγος Βασιλείου έτρεξε να πληροφορηθεί για το πως πήγε η εγχείρηση.

«Όλα πήγαν πολύ καλά» τους είπε. Και πρόσθεσε:

«Δεν μπορώ όμως να καταλάβω πως είχατε μια τέτοια γιατρό για το παιδί σας και ήλθατε σε μένα;»

Οι γονείς έκπληκτοι του απάντησαν, ότι δεν είχαν φέρει κάποια γιατρό και δε γνωρίζουν κάτι σχετικό. Ο χειρούργος όμως επέμενε και τους είπε πως όταν εξήλθε από το χειρουργείο η γιατρός του μικρού Ανδρέα, παρέμεινε για λίγο μέσα με την υπόλοιπη ιατρική ομάδα.

Ως εκ τούτου κάπου εκεί γύρω έπρεπε να είναι και τους προέτρεψε να τη συναντήσουν.

Μάταια όμως έψαχναν να τη βρουν. Η γιατρός είχε εξαφανισθεί…

Στέκονταν επί αρκετή ώρα αμήχανοι μπροστά στο θαύμα της Αγίας Μαρίνας.

Τα δάκρυα ευγνωμοσύνης και χαράς πλημμύρισαν τα μάτια τους.

Θυμήθηκαν αυτό που τους είχε πει ο σεβαστός ηγούμενος της ομώνυμης Ιεράς Μονής.

«Πηγαίνετε στην Αμερική και εύχομαι η Αγία Μαρίνα να είναι μέσα στο χειρουργείο “

Την απερίγραπτη χαρά τους για την επιτυχή έκβαση της εγχείρησης και την επαναφορά της υγείας του μικρού Ανδρέα τη μετέφεραν στα ΜΜΕ μιλώντας για το αληθινό θαύμα.

Από τότε έβαλαν ως τάμα να βρίσκονται πάντοτε οικογενειακώς στην Άνδρο την ημέρα της μνήμης της Αγίας Μαρίνας.

Έτσι και πράττουν, ενώ όπως ανέφερε μοναχός της Μονής με τον οποίο συνομιλήσαμε δύο φορές, στα χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, η οικογένεια Βασιλείου μεταβαίνει τακτικά από τη Αγία Νάπα κάθε καλοκαίρι στην Άνδρο για να ευχαριστήσει την Αγία Μαρίνα, που έσωσε το μικρό Ανδρέα.

Ουδέποτε λοιπόν απουσίασαν τα θαύματα των Αγίων από τη ζωή τής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, και είθε ο Πανάγαθος Θεός, ο Κύριος Ημών Ιησούς Χριστός, να μας ενισχύει την πίστη μας με τα θαύματα των Αγίων μας. - Πηγή: Το θαύμα από www.athos.gr

Δείτε το θαύμα της Αγίας Μαρίνας όπως μεταδόθηκα από γνωστή τηλεοπτική εκπομπή.

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

2ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Η προσωπική κατάθεση της μαθήτριας Άντρης Αναστασίου από την Υψούπολη – Ύψωνα.
Είμαι η Άντρη Αναστασίου από την Υψούπολη – Ύψωνα. Από δώδεκα χρονών άρχισε το μεγάλο μου πρόβλημα στο πόδι. Είχα πολλούς πόνους και πρήξιμο. Πήγαμε σε διάφορους ορθοπεδικούς, αλλά κανένας δεν ήξερε τι είχα. Όταν πέρασε ένας χρόνος, στο σημείο εκείνο που πονούσα, είχε εμφανιστεί ένα κουβαράκι. Τότε οι γονείς μου με πήραν σ’ ένα ογκολόγο – παιδοχειρουργό και αυτός μας είπε ότι πρέπει να αφαιρεθεί, για να φύγουν οι πόνοι. Κάναμε την εγχείρηση, αλλά οι πόνοι συνεχίζονταν. Μετά από πολλές προσπάθειες μας είδαν οι Αμερικανοί γιατροί, που έρχονται στο Παρασκευαΐδιο. Αυτοί μας είπαν ότι πρέπει να πάω στην Αμερική για εγχείρηση. Έτσι στις 6 Οκτωβρίου 2002 μετέβηκα μαζί με τη γιαγιά μου στην Αμερική. Μου έκαναν εγχείρηση, μου αφαίρεσαν το σαπισμένο κόκαλο και μου έβαλαν σκόνη από οστά. Αυτοί μου είπαν ότι σε δύο χρόνια θα γινόταν στερεό. Έμεινα τρεις μήνες ακίνητη και μετά με έστειλαν στην Κύπρο με το γύψο στο πόδι. Στο μήνα, όταν μου αφαίρεσαν το γύψο στη Λευκωσία, το πόδι μου ζάβωσε και δεν μπορούσα να περπατήσω. Οι πόνοι συνεχίζονταν. Αμέσως ειδοποιήσαμε τους γιατρούς, που με έκαναν εγχείρηση, έστειλα και αξονικό και αμέσως μου είπαν ότι έπρεπε να επιστρέψω στην Αμερική. Τις μέρες που ήμουν εκεί ξαναεμφανίστηκε όγκος στο σημείο εκεί του ποδιού. Οι γιατροί για ενάμιση μήνα μου έκαναν διάφορες εξετάσεις αλλά δεν καταλάβαιναν τι ήταν. Στο τέλος αποφάσισαν να μου κάνουν μια εγχείρηση. Δε μου έδιναν ελπίδες, ότι θα γινόμουν καλά.

Μέσα μου πάντα είχα την ελπίδα στο Θεό ότι σ΄ αυτό το Γολγοθά που ανέβαινα δε θα με εγκαταλείψει, γιατί μόνο αυτός έχει τη δύναμη και θέληση να με γιατρέψει. Για πολύ καιρό έβαζα μύρο της Αγίας Μαρίνας που μου έστειλαν από το μοναστήρι στην Άνδρο. Την παρακαλούσα να κάνει το θαύμα της, γιατί οι γιατροί δε μου έδιναν ελπίδα και μου είπαν ότι πιθανόν να επρόκειτο για κακοήθεια.

Το βράδυ στις 7/7/2003 ημέρα Παρασκευή, ενώ έκλαιγα και την παρακαλούσα, ένιωσα την Αγία δίπλα μου και με τη γλυκιά της φωνή να μου λέει: «Είμαι η Αγία Μαρίνα, μην κλαις και αύριο που θα σηκωθείς θα σε κάνω καλά και δε θα γίνει εγχείρηση».

Το πρωί του Σαββάτου 8/7/2003 όταν σηκώθηκα και πήγα να πιω το γάλα μου ένιωσα ένα πολύ δυνατό πόνο, διαφορετικό πόνο, από ότι ένιωθα άλλες φορές. Άρχισε το πόδι μου να ισιώνει, ο όγκος που είχα να φεύγει και μέσα σε δεκαπέντε λεπτά μου έφυγαν οι πόνοι. Την ώρα που γινόταν το θαύμα βρίσκονταν κοντά μου η γιαγιά μου, η συνοδός και μια Κύπρια. Όταν με είδαν οι γιατροί, δεν πίστευαν τι έβλεπαν. Μου έκαναν εξετάσεις, μ΄ έβαζαν να τρέχω, που δεν μπορούσα πριν. Ο ίδιος ο γιατρός που με έκανε εγχείρηση δάκρυσε και μου είπε ότι όντως είναι θαύμα.

Ευχαριστώ το Θεό, εγώ η ταπεινή του δούλη, διότι μέσω της Αγίας Μαρίνας έκανε το θαύμα του. Προσκυνώ με δάκρυα χαράς το σεπτό εικόνισμά της, γιατί χωρίς τη βοήθειά της θα υπέφερα σ΄ όλη μου τη ζωή.

Μετά από λίγες μέρες επέστρεψα στην Κύπρο και οι γονείς μου με πήραν στην Άνδρο για να προσκυνήσουμε και να ευχαριστήσουμε την Αγία.

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

3ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Το θαύμα της Αγίας Μαρίνας στο Γιαννάκη από τις Σέρρες.

Ο Γιαννάκης, ένα παιδάκι με ειδικές ανάγκες, από τις Σέρρες ετοιμάζεται μαζί με τη μητέρα του για το προσκύνημα στην Αγία Μαρίνα στην Άνδρο στις 19 Ιουνίου 2008. Το προσκύνημα αυτό πραγματοποιείται κάθε χρόνο από την κ. Ζαχαρούλα Σισάνη. Ο Γιαννάκης με την μητέρα του συμμετείχε κι άλλες φορές σ’ αυτό το προσκύνημα. Φέτος παρ’ όλη την προετοιμασία και επιθυμία να πάνε στην Αγία Μαρίνα, δυστυχώς συμπίπτει το προσκύνημα να έχει την ίδια ημερομηνία με την γιορτή του σχολείου που φοιτά το παιδί, Παρασκευή 20 Ιουνίου.

Ο Γιαννάκης και η μητέρα του ήταν στενοχωρημένοι γι’ αυτό που συνέβη και δεν ήξεραν τι να κάνουν. Η παρουσία του Γιαννάκη ήταν απαραίτητη στο σχολείο, γιατί συμμετείχε στις εκδηλώσεις του σχολείου.

Ένα βράδυ, λίγες μέρες πριν την αναχώρηση, ο Γιαννάκης βλέπει στο δωμάτιό του την Αγία Μαρίνα που τον ρωτάει:

«Γιαννάκη θα έρθεις στο σπίτι μου στην Άνδρο με τη Ζαχαρούλα; »

«Θέλω να έρθω Αγία Μαρίνα, αλλά έχω τη γιορτή στο σχολείο», απαντάει ο Γιαννάκης.

Η Αγία Μαρίνα τότε του λέει: «Μη στεναχωριέσαι Γιαννάκη εγώ θα τους πω να κάνουν τη γιορτή Τετάρτη, για να μπορείς να έρθεις στο σπίτι μου».

Μετά τη συνομιλία του παιδιού με την Αγία η μητέρα ακούει τις φωνές του παιδιού και τρέχει στο δωμάτιο του όπου το παιδί της διηγείται την παρουσία της Αγίας Μαρίνας και τι του είπε.

Η μητέρα του χαίρεται, βέβαια, αλλά του εξηγεί ότι η ημερομηνία είναι αδύνατο ν’ αλλάξει, γιατί είναι απόφαση του σχολικού συμβουλίου. Την άλλη μέρα το μεσημέρι που το παιδί επιστρέφει από το σχολείο στο σπίτι δίνει ένα χαρτί στη μητέρα του στο οποίο ανακοινώνεται η αλλαγή της ημερομηνίας της γιορτής από Παρασκευή 20 Ιουνίου, την Τετάρτη 18 Ιουνίου. Η έκπληξη και η χαρά της μητέρας του ήταν μεγάλη. Αυτά που της διηγήθηκε ο Γιαννάκης βγήκαν αληθινά. Η Αγία Μαρίνα πραγματοποίησε αυτό που είπε στο παιδί. Η ημερομηνία της γιορτής του σχολείου άλλαξε από 20 Ιουνίου σε 18 Ιουνίου.

Έτσι το παιδί και η μητέρα πραγματοποίησαν το προσκύνημα στην Αγία Μαρίνα.

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

Θαύματα της Αγίας Μαρίνας δε γίνονται μόνο σε παιδιά αλλά και σε μεγάλους ανθρώπους, που επικαλούνται τ’ όνομα της Αγίας.

4ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Το θαύμα του Κυριάκου Κουρούμουνου από την Αραδίππου, στις 25/3/2006.

Ο Κυριάκος επρόκειτο να κάνει μια εγχείρηση στο πόδι και εισήχθην στο νοσοκομείο την ημέρα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, όπως χαρακτηριστικά μας λέει ο ίδιος:

“Μετά την εκκλησία πήγα στο νοσοκομείο μαζί με την κόρη μου, που είναι νοσοκόμα. Μου έκαναν τις απαραίτητες εξετάσεις και όταν πήγα στο δωμάτιο μου, πήρα τηλέφωνο στο μοναστήρι να αναφέρω ότι θα κάνω εγχείρηση.

Οι πατέρες με καθησύχασαν και μου είπαν, ότι θα προσευχηθούν και όλα θα πάνε καλά.

Έκλεισα το τηλέφωνο και πλάγιασα να ξεκουραστώ, διότι δεν το κρύβω είχα μεγάλο φόβο, επειδή το πόδι μου ήταν σε άθλια κατάσταση από προηγούμενες εγχειρήσεις. Άρχισα να καλώ τους Αγίους να με βοηθήσουν και ιδιαιτέρως την Αγία Μαρίνα που πολύ την ευλαβούμαι.

Δευτέρα πρωί 27 Μαρτίου, ετοιμάστηκα, έκανα το Σταυρό μου και ξεκινήσαμε για το χειρουργείο, ξαπλωμένος πάνω σ’ ένα τρόλεϊ. Μπήκαμε στον προθάλαμο του χειρουργείου περιμένοντας τις τελευταίες διαδικασίες. Αφού ετοιμάστηκαν όλα πήραμε το δρόμο για το χειρουργείο. Πίσω η κόρη μου, μπροστά ένας νοσοκόμος και στο πλάι μία νοσοκόμα ντυμένη με τ’ άσπρα. Με έβαλαν στο χειρουργικό τραπέζι και άρχισαν τις ετοιμασίες. Η νοσοκόμα με τ’ άσπρα παρούσα. Η αναισθησιολόγος έτοιμη να μου βάλει την ένεση στο σπόνδυλο, επειδή έχω πρόβλημα με τον αυχένα μου και δεν έπρεπε να κοιμηθώ. Η κόρη μου από δεξιά και η Νοσοκόμα με τ’ άσπρα από αριστερά με έσκυψαν και μου έβαλαν την ένεση. Δεν πόνεσα καθόλου, μόνο ένα μικρό τσίμπημα. Τότε μου λέει η νοσοκόμα με τ’ άσπρα σχεδόν στ’ αυτί: “Μη φοβάσαι θα γίνεις καλά”. Με ξάπλωσαν, μου έβαλαν ορρούς, καρδιογράφο και άρχισαν την εγχείρηση. Βάλανε έναν παραβάν μπροστά μου να μην βλέπω. Η αναισθησιολόγος με ρώτησε αν ήθελα να μου κάνει ένεση να κοιμηθώ λίγο να μην ακούω τα εργαλεία, αλλά εγώ αρνήθηκα.

Άρχισε η εγχείρηση, η οποία είχε διάρκεια ενάμιση ώρα. Κοίταζα την νοσοκόμα με τ’ άσπρα, ήταν δίπλα στην κόρη μου, τότε μου λέει ο γιατρός:

“Κυριάκο τελειώσαμε, Δόξα σοι ο Θεός, όλα πήγαν καλά”.

Με έβαλαν στο τρόλεϊ και με πήγανε στον άλλο θάλαμο για ακτινογραφίες και για να συνέλθω από την τοπική νάρκωση.

Μόλις φύγαμε από το χειρουργείο, τη νοσοκόμα με τ’ άσπρα δεν την ξαναείδα. Με πήραν στον 5ο όροφο στο δωμάτιο 7. Μου έβαλαν τ’ απαραίτητα (ορούς κτλ) και με άφησαν να ξεκουραστώ. Δίπλα μου δικά μου πρόσωπα. Κύλησε η μέρα σιγά σιγά.

Ξημερώνοντας άρχισαν οι νοσοκόμες και οι νοσοκόμοι να πηγαινοέρχονται, να βγάλουν αίμα για αναλύσεις.

Γύρω στις 10:00 π.μ. έρχονται με μια μπουκάλα αίμα. Ρωτώ τι συμβαίνει. Μου είπαν ότι έπρεπε να βάλουν λίγο αίμα. Τότε άρχισα και πάλι να παρακαλώ τους Αγίους και φυσικά την Αγία Μαρίνα. Έκλεισα τα μάτια μου να ξεκουραστώ και τότε είχα την επίσκεψη της νοσοκόμας με τ’ άσπρα και μου λέει: “Θα πάνε όλα καλά, ήμουν στο χειρουργείο μαζί σου”την ρωτώ ποια είσαι και μου απαντά: “Ήλθα από μακριά εκεί που έρχεσαι και συ !” Τότε άνοιξα τα μάτια μου και την είδα να φεύγει προς τον διάδρομο. Ρώτησα τον διπλανό μου αν είδε καμιά νοσοκόμα να φεύγει και μου απάντησε αρνητικά. Μετά ήλθε η sister να κοιτάξει το αίμα και τους ορούς και τη ρώτησα αν στο χειρουργείο μπαίνουν και νοσοκόμες με άσπρα ρούχα. Τότε σηκώθηκε όρθια έκανε τον Σταυρό της και μου λέει: “Εσύ κάτι είδες. Ποιαν Αγία παρακάλεσες; “Της είπα πολλούς Αγίους αλλά και την Αγία Μαρίνα στην Άνδρο.

Δοξάζω το Θεό και την Αγία Μαρίνα, που με τη χάριν της πιστεύω, ότι θα γίνω καλά.

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

5ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Ονομάζομαι Θέλμα και κατάγομαι από την Κύπρο. Εγώ άκουσα για το μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο το 1999, όπου αντιμετώπιζα ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας.

Ήταν Οκτώβριος του ίδιου έτους, όταν άρχισα να χάνω σιγά-σιγά τη φωνή μου. Δεν μπορούσα να μιλήσω, είχα πρόβλημα με τις φωνητικές μου χορδές. Επισκέφθηκα πολλούς ειδήμονες γιατρούς στην Κύπρο και συνεχώς μου έλεγαν ότι έβρισκαν κάτι πάνω στη χορδή, όμως δεν εξακρίβωναν τι ήταν ακριβώς.

Μετά από τρεις μήνες με οδήγησαν στο χειρουργείο και μετά από μια χειρουργική επέμβαση στη χορδή η φωνή μου χειροτέρευε και συνάμα δημιουργήθηκε και βραχνάδα στην ομιλία.

Το Ιανουάριο του 2000 οι Κύπριοι γιατροί αποφάνθηκαν. Το πόρισμα τους ήταν καρκίνος στη χορδή.

Παράλληλα, αφού πέρασαν πέντε μήνες αγωνίας, άγχους και ταλαιπωρίας καταλήξαμε μέσω του Υπουργείου Υγείας στην Αγγλία. Συγκεκριμένα στο New-Castle, Free man hospital, όπου οι γιατροί ειδικεύονται σε ότι έχει σχέση με την ανθρώπινη φωνή.

Μια βδομάδα, λοιπόν, πριν ξεκινήσω από την Κύπρο για την Αγγλία άκουσα για το μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο και τηλεφώνησα. Ο γέροντας μου είπε χαρακτηριστικά:

«Θα πας στην Αγγλία παιδί μου, ότι σου είπαν οι γιατροί στην Κύπρο είναι λάθος. Δεν θα κάνεις εγχείρηση, θα επιστρέψεις καλά “.

Έτσι κι έγινε. Έφτασα στην Αγγλία με το σύζυγό μου, ο οποίος αυτές τις δύσκολες ώρες με στήριξε ψυχολογικά, ηθικά και μ’ έκανε να βρω δύναμη να συνεχίσω σ’ αυτό το λαβύρινθο του άγχους στον οποίο ζούσα.

Οι γιατροί στην Αγγλία μου ανακοίνωσαν μετά από πάμπολλες εξετάσεις, αναλύσεις, ακτινογραφίες, ότι οι Κύπριοι συνάδελφοι τους έκαναν λάθος διάγνωση. Η βραχνάδα στη φωνή μου δημιουργήθηκε από την επέμβαση στην Κύπρο.

Μ’ αυτό τον τρόπο η Αγία Μαρίνα έκανε το θαύμα της.

Έτσι το 2003 επισκέφθηκα το μοναστήρι οικογενειακώς και προσκύνησα με μεγάλη χαρά και αγαλλίαση τη θαυματουργική της εικόνα.

Τώρα 2007 είμαι καλά και το χρωστώ στην Αγία Μαρίνα της Άνδρου.

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

6ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Ανδρέας Τρίφωνος, Τραχώνι Λεμεσού-Κύπρος

Θα ήθελα και εγώ να εξιστορήσω τη δικιά μου προσωπική μαρτυρία για την παρουσία και βοήθεια της Αγίας Μαρίνας.

Είχα χειρουργηθεί δυο φορές στο σπόνδυλο, 2001 και 2004. Δυστυχώς, όμως, το πρόβλημα μου εξακολουθούσε να υπάρχει. Οι πόνοι ήταν αφόρητοι. Μετά από εξετάσεις που είχα κάνει αποφασίστηκε ότι έπρεπε να χειρουργηθώ ξανά.

Η επέμβαση αποφασίστηκε για τις 23/3/2006. Στη συνέχεια όμως ακυρώθηκε, για λόγους υγείας και ορίστηκε τελικά για τις 23/5/2006.

Η μέρα του χειρουργείου έφθασε. Βρισκόμουν ξαπλωμένος σ’ ένα τρόλεϊ στον προθάλαμο του χειρουργείου, ώσπου μια νοσοκόμα ντυμένη στ’ άσπρα με παράλαβε και με οδήγησε στο χειρουργικό τραπέζι. Παρόλο που η νάρκωση ήταν ολική συνέχισα να βλέπω τη νοσοκόμα να συμμετέχει στην επέμβαση μαζί με τους γιατρούς. Στην πορεία της εγχείρισης αποφασίστηκε να γίνει σπονδυλοδεσία, έξι σπονδύλους.

Η εγχείρηση τέλειωσε, εντούτοις η νοσοκόμα εξακολουθούσε να ήταν άγνωστη μέχρις ότου αναγνώρισα το πρόσωπό της στην εικόνα της Αγίας Μαρίνας.

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

7ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Με λένε Δημητρούλα Υφαντή το γένος Κάβουρα.

Ήταν καλοκαίρι, 13/7/2005, και βρισκόμουν στην Άνδρο μαζί με την κόρη μου, Ιουστίνα για να ζωγραφίσουμε στο μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας, το παρεκκλήσιο της Αγίας Παρασκευής και το αρχονταρίκι της Μονής.

Το μεσημέρι μετά τη δουλειά, τρώγαμε μαζί με τους μοναχούς και τον ηγούμενο της Ιεράς Μονής. Δεν γνώριζα μέχρι στιγμής ούτε την ιστορία του μοναστηριού, ούτε πολλά για τον βίο της Αγίας Μαρίνας. Η φιλοξενία μάλιστα, ήταν θαυμαστή, που ένιωθα την ανάγκη να τους την ανταποδώσω εάν έρχονταν ποτέ στην Αθήνα για δουλειές, φιλοξενώντας τους στο σπίτι μου.

Ο γέροντας, όμως, μου εξήγησε πως η φιλοξενία δεν ήταν μόνο προσωπική αλλά και εντολή της Αγίας, η οποία ήθελε οι προσκυνητές να κοιμούνται, να τρώνε, να φιλοξενούνται, χωρίς καμία επιβάρυνση. Στη συνέχεια με ρώτησε για την οικογένειά μου και με πολύ ενδιαφέρον για την υγεία μου.

Ανέφερα στο γέροντα, λοιπόν, ότι εδώ και τρία χρόνια έχω έναν όγκο στον αριστερό μαστό, ο οποίος έχει το μέγεθος καρυδιού και ήταν πια ορατός και με το μάτι. Δεν είχα σκοπό , όμως, να ασχοληθώ περαιτέρω με αυτό το πρόβλημα, γιατί και να ήθελα μου ήταν αδύνατο, από τη στιγμή που είχα να φροντίζω τον σύζυγό μου, ο οποίος είχε περάσει έμφραγμα του μυοκαρδίου αλλά και αιμορραγικό εγκεφαλικό, το οποίο του έχει αφήσει 70% αναπηρία και ζει με τη βοήθεια του Αγίου Εφραίμ, όπως επίσης και τον ανύπανδρο αδελφό μου, ο οποίος είχε καρκίνο στον πνεύμονα, μα και πολλά άλλα προβλήματα, τα οποία με εμπόδιζαν.

Με το ζόρι, μάλιστα, έκανα μαστογραφία λόγω της πίεσης των παιδιών μου. Είπα, λοιπόν, στο γέροντα Κυπριανό πως αυτό που παρακαλούσα τον Θεό, ήταν να με κάνει καλύτερο άνθρωπο, γιατί πριν γνωρίσω τον Θεό η ζωή μου δεν ήταν και ό,τι καλύτερο, και πως δεν με φόβιζε η ασθένεια του σώματος όσο της ψυχής μου.

Με καθησύχασε όμως, πως θα πάνε όλα καλά! Για την δουλειά μας στο μοναστήρι χρειάστηκαν μόνο τρεις μέρες, πράγμα αξιοθαύμαστο, να τελειώσουμε τόσο γρήγορα. Κάθε πρωί, παρακολουθούσα την θεία Λειτουργία και μετά εργαζόμουν.

Την τρίτη μέρα κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, συγκεκριμένα την ώρα που περνούσαν από μπροστά μου τα Άγια, νιώθω έναν δυνατό και οξύ πόνο στην αριστερή μου πλευρά του στήθους που έφτανε μέχρι πίσω στην πλάτη. Ήταν μάλιστα τόσο δυνατός, που ένιωθα πως θα πάθω κακό και θα πεθάνω μέσα στην εκκλησία. Ο πόνος κράτησε γύρω στα πέντε με δέκα λεπτά και σιγά σιγά πέρασε.

Τέλειωσε η Θεία Λειτουργία και πήγα να συνεχίσω την εργασία μου, γιατί το απόγευμα θα φεύγαμε. Ήταν τρεις το μεσημέρι, όταν χαιρετήσαμε τους μοναχούς και τον Ηγούμενο, ο οποίος μου είπε ότι θα τα ξαναπούμε στην γιορτή της Αγίας που ήταν σε λίγες μέρες.

Του είπα όμως, ότι δεν θα μπορούσα να παρευρεθώ, γιατί εκείνη την περίοδο θα βρισκόμουν στην Πελοπόννησο για δουλειά, αλλά εκείνος επέμενε πως θα βλεπόμασταν πάλι στη γιορτή της.

Πήραμε με την κόρη μου το απογευματινό καράβι και λίγο πριν φτάσαμε στο λιμάνι της Ραφήνας. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα έντονα ότι πρέπει να βάλω το χέρι στο στήθος μου, στο σημείο του όγκου.

Συγκλονισμένη διαπίστωσα, ότι ο όγκος δεν υπήρχε πια. Η Αγία Μαρίνα με είχε εγχειρήσει μέσα στο Ναό της, την ώρα της Θείας Λειτουργείας. Η αίσθηση, που είχα για τις επόμενες μέρες ήταν ένα νυστέρι να μου έχει καθαρίσει το σημείο, που ήταν ο όγκος, όπως και ένας γλυκός πόνος.

Από το Μοναστήρι της είχα αγοράσει το φυλαχτό της, το οποίο το φορούσα μαζί με το σταυρό μου. Αντί λοιπόν, σύμφωνα με το νόμο της βαρύτητας το βάρος να το κρατά μαζί με το σταυρό κρεμμασμένο στο λαιμό μου, αυτό ήταν κολλημένο για τις επόμενες μέρες αριστερά στο σημείο, που με είχε εγχειρήσει η Αγία, χωρίς να πέφτει μέρα νύχτα και διαρκώς ευωδίαζε, όπως το Άγιο Λείψανό της.

Την ημέρα της εορτής της , ήμουν εκεί, για να την ευχαριστήσω για το θαύμα της.

Οι ευεργεσίες της, δε σταμάτησαν εκεί, αφού συνέχισε να βοηθάει και άλλα μέλη της οικογένειάς μου.

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

8ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

14/7/06 Ονομάζομαι Ειρήνη Γαλανοπούλου, το γένος Υφαντή και είμαι 28 ετών.

Στην Αγία Μαρίνα στην Άνδρο, ήρθα πρώτη φορά πριν ένα μήνα περίπου. Στο σπινθηρογράφημα του θυροειδούς που με έστειλε η ενδοκρινολόγος μου να κάνω, βρέθηκαν ψυχροί όζοι και ανησυχούσα μήπως είναι κάτι κακό, έτσι πήρε η μητέρα μου τον γέροντα Κυπριανό τηλέφωνο για να μας πει δυο λόγια, να ηρεμήσουμε.

Σημειωτέον, πως η μητέρα μου είχε καρκίνο στο στήθος και την είχε γιατρέψει θαυματουργικά η Αγία Μαρίνα μέσα στο μοναστήρι της, την ώρα της Θείας Λειτουργίας πέρσι, μια βδομάδα πριν από τη γιορτή της.

Όταν, λοιπόν, μιλήσαμε με τον γέροντα στο τηλέφωνο μου είπε πως θα χρειαζόταν να κάνω εγχείρηση, αλλά να ησυχάσω, γιατί η Αγία θα ήταν κοντά μου, αρκεί να της το ζητούσα.

Έτσι κι έγινε! Όταν έκανα την κατευθυνόμενη παρακέντηση στο ογκολογικό νοσοκομείο της Αθήνας τον “Άγιο Σάββα“ μετά από λίγο καιρό, μου είπαν, πως έχω καρκίνο στον θυροειδή, ο οποίος έχει κάνει μετάσταση και στον αριστερό λεμφαδένα και πρέπει να εγχειριστώ αμέσως, γιατί υπήρχε κίνδυνος μέσω της λέμφου, να κυκλοφορήσει στο σώμα και να γεμίσω καρκίνο ολόκληρη!

Παρόλο, που έπρεπε να μπω στο χειρουργείο επειγόντως, πριν περάσει μια βδομάδα, η πρώτη μας σκέψη ήταν να πάμε στην δική μας “γιατρό!” και μετά στο νοσοκομείο. Πέμπτη απόγευμα έμαθα πως έχω καρκίνο και Δευτέρα ήμασταν στην Άνδρο.

Όταν είδαμε τον γέροντα και τον ρώτησε η μητέρα μου αν θα πάνε όλα καλά, της είπε χαμογελώντας: “Η Αγία εσένα σου πήρε τον καρκίνο και θα αφήσει το κορίτσι σου;”

Την ώρα μάλιστα που μας έλεγε πως όλα θα πάνε καλά και να μην ανησυχούμε, μια δυνατή ευωδία ερχόταν σαν κύμα δίπλα από τον γέροντα, που μας έδινε την αίσθηση, ότι εκείνη τη στιγμή βρισκόταν δίπλα του η Αγία.

Το μεσημέρι πριν φύγουμε, ήρθε και έδωσε στην μητέρα μου, ένα κομμάτι βαμβάκι ποτισμένο από το μύρο της Αγίας και της είπε: “Αυτό να το έχει το παιδί μαζί του στην εγχείρηση”.

Τον ευχαριστήσαμε! Φεύγοντας περάσαμε να πάρουμε την ευλογία του. Μας κέρασε από ένα αμυγδαλωτό και κοιτώντας με χαμογελώντας μου είπε: “Όταν θα έρθετε ξανά, τα γλυκά θα τα φέρεις εσύ! “.

Φύγαμε για Αθήνα ευτυχισμένες αλλά μέσα μου είχα έναν προβληματισμό , ότι για να μας δώσει κάτι τόσο σημαντικό για την εγχείρηση αυτά που θα είχα να αντιμετωπίσω δεν θα ήταν εύκολα!

Με την βοήθεια της Αγίας και το φυλαχτό της μέσα στο χειρουργείο όλα πήγαν καλά. Ο γιατρός μάλιστα μας είπε πως εκτός από την ολική θυρεοειδεκτομή και την αφαίρεση του αριστερού λεμφαδένα “κάτι” του οδήγησε το χέρι να στρίψει σ’ άλλη κατεύθυνση και να το βάλει βαθιά στο στέρνο μου μέχρι που συνάντησε ένα μόρφωμα, σε μέγεθος μανιταριού, το οποίο και δυσκολεύτηκε να αφαιρέσει, γιατί δε φαινόταν ούτε στην ακτινογραφία θώρακος και όπως μας είπε ήταν καλά κρυμμένο. Μας είπε επίσης, ότι αν δεν το έβγαζε στην εγχείριση αυτή, θα χρειαζόταν και δεύτερο χειρουργείο, για την αφαίρεσή του.

Χειρουργήθηκα στο Ιπποκράτειο στις 22/6/06. Στις 13:15 μ.μ. είχα συνέλθει από την νάρκωση και με πήγαν σε δωμάτιο. Πέντε ώρες μετά την εγχείριση άρχισα να μουδιάζω στα άνω και κάτω άκρα. Το Σάββατο 24/6/06 γύρω στις 10:00π.μ. και ενώ το μούδιασμα συνεχιζόταν ακόμα, άρχισε να μετατρέπεται σε πόνο αλλά και να ανεβαίνει προς τα γόνατα και τους αγκώνες. Εκδηλώθηκε και δύσπνοια, η οποία με ανάγκασε να ξαπλώσω. Το μούδιασμα είχε φτάσει πάνω από τα γόνατα, αλλά και στο κεφάλι. Η δύσπνοια γινόταν αφόρητη. Ζήτησα γιατρό και οξυγόνο! Φριχτοί πόνοι είχαν πάρει τη θέση του μουδιάσματος. Τόσο φριχτοί, που οι πόνοι της καισαρικής, που είχα κάνει πριν τρία χρόνια μου φαινόταν παιχνιδάκι.

Μαζί με τα άλλα συμπτώματα άρχισε έντονος πόνος στην κοιλιά καιμε μία τεράστια πίεση προς την πλάτη, σαν να πιεζόταν η κοιλιά να ακουμπήσει στην σπονδυλική στήλη. Έβλεπα τον γιατρό, που μου χορηγούσε το ένα μπουκαλάκι ασβέστιο μετά το άλλο. Μέχρι στιγμής είχε βάλει πέντε. Πονούσα φριχτά, αλλά είχα τις αισθήσεις μου και τα έβλεπα όλα και τα άκουγα. Σηκώνω το δεξί μου χέρι για να του κάνω νόημα να μου χορηγήσει γρήγορα οξυγόνο και τι να δω; Το χέρι μου είχε στρίψει και τα δάκτυλα κόντευαν να ακουμπήσουν στο εσωτερικό του αγκώνα. Στριμμένα χέρια, πόδια σαν ξύλινα, μούδιασμα στο πρόσωπο και στο πίσω δεξί μέρος του κεφαλιού. Η κοιλιά κολλημένη στην πλάτη και η αναπνοή ελάχιστη. Οι γιατροί που ήταν γύρω μου έλεγαν, πως η αναπνοή ήταν δυο στις δώδεκα.

Ανοίγω το στόμα μου να πω, ότι δεν αντέχω άλλο χωρίς οξυγόνο και η γλώσσα μου μετακινιόταν με δυσκολία. Μιλούσα πια όπως οι άνθρωποι, που περνούν εγκεφαλικό. Δυσκολευόταν ο γιατρός να καταλάβει τι του έλεγα, αλλά επέμενα μέχρι που τον είδα να βάζει έναν άσπρο χοντρό σωλήνα στο λαιμό και δυο πράσινα σωληνάκια μέσα στη μύτη. Προσπαθούσα να είμαι ψύχραιμη και να σκέφτομαι το τρίχρονο παιδί μου για να κρατηθώ στη ζωή. Όταν πια η δύσπνοια έγινε τόσο έντονη που για να μπει αέρας στους πνεύμονες βογκούσα, κατάλαβα, ότι πλησίαζε η ώρα να πεθάνω. Η μητέρα μου βρισκόταν έξω από το δωμάτιο και ήθελα να την ειδοποιήσω ότι έφτασε η ώρα να πεθάνω! Εκείνη τη στιγμή όμως την ακούω να φωνάζει απ’ έξω στο τηλέφωνο κλαίγοντας: «Πάρε τον γέροντα τηλέφωνο η Ειρήνη πεθαίνει».

Αφού είδα πως το καταλάβατε, ηρέμησα. Με την τελευταία ανάσα μου, πρόλαβα να ξεστομίσω: «Παναγία … μου!… Αγία… Μαρίνα! ». Από εκεί και πέρα το μόνο που θυμάμαι είναι πως είχα χάσει τις αισθήσεις μου στο δωμάτιο και ξαφνικά ξύπνησα στην εντατική με την αίσθηση ότι δεν μου αρκεί το οξυγόνο και λιγοστεύει!

Τα μάτια μου δεν μπορούσα να τα ανοίξω τελείως και τα μέλη μου ήταν αδύνατο να τα κινήσω όσο κι΄ αν προσπαθούσα. Το μόνο που με δυσκολία κατάφερνα να κινήσω ήταν το κεφάλι μου. Ακούω τότε τους γιατρούς να φωνάζουν: «Ξυπνάει! Ξυπνάει!» Τότε μια γιατρός μου ανασηκώνει τα βλέφαρα τελείως και βάζει έναν φακό στα μάτια μου και τους επιβεβαιώνει πως έχω ξυπνήσει.

Με σωλήνα στο λαιμό, στη μύτη και με τη μάσκα οξυγόνου δεν μπορούσα να μιλήσω για να πω πως λιγοστεύει επικίνδυνα το οξυγόνο και σε λίγο θα σταματούσε η ανάσα μου τελείως.

Η μόνη μου ελπίδα ήταν η Αγία Μαρίνα. Της λέω τότε: «Άγια μου Μαρίνα κάνε τους γιατρούς που βρίσκονται γύρω μου να καταλάβουν, ότι μου κόβεται η αναπνοή, γιατί εγώ δεν μπορώ να το πω !». Σε λίγα δευτερόλεπτα ακούω ένα -μπιπ- από το μηχάνημα και βλέπω τον γιατρό που ήταν στα πόδια μου δεξιά να λέει ταραγμένος: «Κάτι δεν πάει καλά με το οξυγόνο!». Τότε μια γιατρός από αριστερά φωνάζει: «Κοιμίστε την! Κοιμίστε την!». Μου παίρνουν τότε το αριστερό χέρι και μου βάζουν μια ένεση για να με κοιμίσουν!.

Θυμάμαι πως βρέθηκα σε ένα βαθύ και απέραντο σκοτάδι ολομόναχη. Είχα πάψει να νιώθω σωματικό πόνο και δύσπνοια. Δεν είχα αίσθηση του χρόνου, ένιωθα όμως πως ήμουν πολύ ώρα εκεί. Το σκοτάδι ήταν τόσο βαθύ, πυκνό και μαύρο που δεν μπορούσα να δω ούτε τα μέλη μου. Επίσης ήταν απέραντο σε σχέση με τον χώρο, δεν καταλάβαινα δηλαδή που τελείωνε. Απόλυτη ησυχία και απόλυτη μοναξιά.

Ξαφνικά σαν να μου είχε μιλήσει κάποιος, σηκώνω το κεφάλι μου προς τα πάνω και ακούω τη φωνή μου να απαντά δυνατά! : «Άγια μου Μαρίνα… αναπνέω!». «Πριν καλά καλά τελειώσω τη φράση μου, φεύγω απ’ το σκοτάδι σαν κάποιος να με τράβηξε από κείνο και ανοίγω τα μάτια μου και βλέπω την αίθουσα της εντατικής. Η μητέρα μου είχε παρακαλέσει να μου βάλουν στο κρεβάτι μου το φυλαχτό της Αγίας Μαρίνας. Μόλις ξύπνησα το είδα δίπλα στο κεφάλι μου.

Παρόλο που ήμουν διασωληνωμένη και γεμάτη καλώδια σε στήθος και χέρια αλλά και πόδια, κοιτάζω τα άκρα μου και είχαν ισιώσει. Δεν πονούσα και η μάσκα οξυγόνου στο πρόσωπό μου ένιωθα πως δεν μου χρειαζόταν πια. Μάλιστα έβαλα το χέρι μου και την έβγαλα.

Έρχεται τότε αμέσως η γιατρός της εντατικής και με ρωτάει:- «Πώς είσαι;»

-«Δόξα τῷ Θεῷ, καλά».

Κοιτώντας τότε το φυλαχτό της Αγίας Μαρίνας, μου απαντά με σοβαρότητα: – «Η Αγία Μαρίνα σε βοήθησε».

Ήρθαν τότε κι άλλοι γιατροί να με βγάλουν από τα μηχανήματα και μου είπαν πως σε λίγο θα με πήγαιναν σε δωμάτιο με τους δικούς μου. Όταν βγήκα μου είπαν πως είχα πάθει “τετανία”από ραγδαία πτώση του ασβεστίου.

Εκτός από τα μέλη μου που είχαν στρίψει, είπαν πως είχε γίνει το κεφάλι μου σκούρο μπλε. Όταν ρώτησα πόσες ώρες ήμουν στην εντατική προς έκπληξή μου άκουσα πως ήμουν μια ολόκληρη μέρα και κάτι.

Αφού σηκώθηκα την ίδια μέρα με την βοήθεία της Αγίας άρχισα να περπατώ και όποιον γιατρό συναντούσα από αυτούς που έζησαν το περιστατικό μου, άκουγα τα εξής: -«Έφυγες και ξαναγύρισες».

-«Σε χάσαμε και επανήλθες!».

Ένας γιατρός συγκεκριμένα μόλις με είδε στον διάδρομο φώναξε κοιτώντας με: – “Ανέστης!”

-«Ναι», του λέω! - «Δόξα τω Θεώ!».

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

9ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Έλενα Κωνσταντίνου, Αλάμπρα

Για επτά χρόνια είχα αιμορραγίες. Άρχισαν μετά από μερικά χρόνια από τη γέννηση της πρώτης μου θυγατέρας. Στην αρχή ήταν υπό έλεγχο αλλά μετά άρχισαν να μη ελέγχονται με αποτέλεσμα να γίνονται όλο και πιο ενοχλητικές. Ντρεπόμουν να κυκλοφορήσω, είχα αρκετό άγχος και δεν ήξερα τι να κάνω. Όποιον γιατρό μου έλεγαν να πάω, χωρίς να το σκεφτώ πήγαινα πιστεύοντας ότι θα έβρισκα την υγεία μου. Τον τελευταίο χρόνο , αφού έφτασα σε σημείο να μην μπορώ να κάνω τίποτα άρχισα να κάνω ορμονοθεραπεία, έκανα τέσσερις αποξήσεις, διάφορα φάρμακα και τέλος έφτασα σε σημείο να εξασθενήσει και ο οργανισμός από την απώλεια αίματος. Χρειάστηκε σε κάποια στιγμή να βάλω και ενέσιμο σίδερο, επειδή από την απώλεια αίματος εκτός του ότι έχανα τα μαλλιά μου είχα αρχίσει και να έχω τάσεις λυποθυμίας και ο φόβος για κάτι κακό άρχισε να με κυριεύει. Στην τελευταία επίσκεψη ο γιατρός μου είπε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση. Πρέπει να σταματήσουμε την αιμορραγία οπωσδήποτε. Ρώτησα πως και η απάντηση του ήταν ότι θα φέρουμε ένα μπαλόνι, θα το γεμίσουμε με καυτό νερό και θα τα κάψει όλα μέσα στην μήτρα και ειδικά το ενδομήτριο. Επίσης κατά την τελευταία επίσκεψη βρήκε και δυο ινομυώματα, που υποψιάστηκε, ότι το ένα λόγω της θέσης του μπορεί να προκαλούσε την αιμορραγία.

Εν τω ματαξύ οι γονείς μου πήγαν στην Αγία Μαρίνα και ο γέροντας είχε δώσει στην μητέρα μου Άγιο Μύρο. Τότε δεν ήξερα τίποτα για το μοναστήρι εκτός από αυτά που μου έλεγαν οι δικοί μου. Οι γονείς μου πήραν τηλέφωνο τον γέροντα και τους συμβούλεψε να βάλουν το Άγιο Μύρο σε νερό και να μου το δώσουν να το πιω. Εγώ λόγω του αίματος δεν ήθελα, αφού ήταν ευλογημένο να το πιω. Έτσι το άφησα μέχρι να μου περάσει. Η μητέρα μου βλέποντας με κάθε μέρα να γίνομαι χειρότερα πήρε τηλέφωνο στο μοναστήρι και το ανέφερε. Ο πάτερ της είπε ότι έπρεπε να το πιω οπωσδήποτε. Τότε έκανα το σταυρό μου και αφού με σταύρωσαν με το λαδάκι από το καντήλι της Αγίας Μαρίνας το ήπια.

Επειδή η Αγία Μαρίνα με ήθελε και κοντά της μετά από δυο μήνες είχε γκρουπ και οι γονείς μου αποφάσισαν να με πάρουν και μένα μαζί τους. Εν τω μεταξύ τους δυο μήνες που ήπια το Άγιο Μύρο άρχισαν οι αιμορραγίες μου να λιγοστεύουν σε μεγάλο σημείο.

Ήταν 28 Οκτωβρίου όταν ξεκινήσαμε για το μοναστήρι. Στο διάστημα αυτό ήμουν με το φόβο αλλά και μια λαχτάρα να γνωρίσω την Αγία Μαρίνα, το και το μοναστήρι της.

Στην διάρκεια της παραμονής μου στο Μοναστήρι είχα την ευκαιρία να ακούσω την Θεία Λειτουργία, να πάω στην αγρυπνία, να εξομολογηθώ και να κοινωνήσω μετά από δεκατέσσερα χρόνια. Ένιωσα άλλος άνθρωπος. Μίλησα με τους πατέρες και πήρα την ευλογία τους. Μετά τη συνομιλία που είχα μαζί τους έφυγα άλλος άνθρωπος. Στο μυαλό μου, έφερνα την εικόνα των πατέρων, να μου λένε χαμογελώντας με καλοσύνη και με γαλήνη:

“Να πας στο καλό και να μην ανησυχείς, θα ζήσεις και θα ευτυχίσεις”.

Αυτό ήταν! Επέστρεψα στην Κύπρο και από τότε δεν είδα ποτέ αίμα, ούτε καν ότι είχα πρόβλημα. Αποφάσισα μετά από λίγο καιρό να πάω στον γυναικολόγο μου για να δω τι γίνεται. Μόλις με είδε μου είπε: -”Τι έγινε Ελενάκι, πλημμύρισες;”

”Όχι δεν έχω πλέον αιμορραγίες “.

“Α! έκανες επέμβάση;”

Όχι, του λέω και κάθισα και του εξήγησα τι συνέβη.

Αφού με εξέτασε μου επιβεβαίωσε ότι επρόκειτο για θαύμα. Εξαφανίστηκαν όλα, το ενδομήτριο ήταν υγιές και δεν φαινόταν κανένα σημάδι αρρώστιας. Επίσης τα ινομυώματα μίκρυναν και όλα ήταν στη θέση τους. Από τότε δεν χρειάστηκε να ξαναπάω στον γιατρό, βρήκα δουλειά σε μια μεγάλη εταιρεία και κάθε μέρα ευχαριστώ το Θεό και την Αγία Μαρίνα, που έχω την υγεία μου και χαίρομαι τα παιδιά μου.

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

10ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Δήμητρα Σωτήρη, Λευκωσία Κύπρος

Όπως πολλοί άλλοι που ευεργετήθηκαν από την Αγία Μαρίνα εκφράζω και ‘γω την άπειρη ευγνωμοσύνη μου για την βοήθεια της, που ήταν ολοφάνερη.

Πριν τέσσερεις μήνες ένα παιδί, γείτονας μου, είχε κάποιο αυτοκινητιστικό δυστύχημα και κτύπησε πάρα πολύ άσχημα. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ευσπεσμένα σε κωματώδη κατάσταση. Ήταν στην εντατική με αναπνευστήρα. Ο γιατρός είχε πει ότι η κατάστασή του ήταν πολύ σοβαρή τόσο που δεν ήταν σίγουρο αν θα ζούσε. Όλοι έκλαιγαν ασταμάτητα. Η πεθερά του μου ζήτησε να πάρουμε, στο μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας, τηλέφωνο κι εγώ πρόθυμα τηλεφώνησα. Αφού διηγήθηκα την κατάσταση πως είχε, ζήτητησα να μας κάνουν παράκληση. Ο γέροντας μας καθησύχασε και μας είπε ότι το παιδί θα ζήσει, θα γίνει καλά και θα πάμε όλοι μαζί στην Αγία Μαρίνα. Την ίδια στιγμή το παιδί επανήλθε και φώναξε ενώ βρισκόταν ακόμα στην εντατική. Όλοι όσοι βρίσκοντα εκεί έκλαιγαν από συγκίνηση. Σε τρεις μέρες μίλησε και μας είπε ότι άκουσε την Αγία Μαρίνα, που του φώναξε ότι θα τον βοηθήσει να γίνει καλά. Σιγά-σιγά επέστρεψε και στη δουλειά του. Το θαύμα έγινε!

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

11ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

14/6/07 - Σταυρούλα Μάρκου, Λάρνακα Κύπρος

Πριν από τρεις μήνες είχα πάθει ανεύρισμα εγκεφάλου. Οι πιθανότητες ζωής ήταν 50%. Κρίσιμη κατάσταση! Είχα τρεις πιθανότητες, όχι, όμως 100% ιάσιμες: α) Μεταφορά στο εξωτερικό, β)Κρανιοτομή, γ) Εμβολισμό.

Το πρώτο αποκλείστηκε, γιατί μπορούσε να προκληθεί ξανά αιμορραγία και τότε θα ήταν μοιραίο. Το δεύτερο άνοιγμα κρανίου απορρίφθηκε, διότι ήταν δύσκολη η ανάρρωση και έτσι αποφασίσαμε με το σύζυγό μου να κάνουμε τον εμβολισμό, οι γιατροί θα μου περνούσαν σύρμα μέσω της κεντρικής αρτηρίας από το πόδι μέχρι τον εγκέφαλο, για να μου εμβολίσουν το τρυπημένο αγγείο. Οι γιατροί μας είπαν ότι επρόκειτο για μια σύγχρονη μέθοδο χωρίς όμως να έχει 100% τα θεμιτά αποτελέσματα.

Τότε μια συνάδελφός μου πήρε τηλέφωνο στο μοναστήρι της Αγίας Μαρίνας στην Άνδρο και τη συμβούλεψαν την ώρα της επέμβασης να βάλω μύρο της Αγίας Μαρίνας και μιαν εικονίτσα της κάτω από το μαξηλάρι μου και όλα θα πήγαιναν καλά!

Με κράτησαν ξύπνια καθόλη την διάρκεια του εμβολισμού, μόνο λίγα λεπτά στο τέλος που δούλευαν στο σημείο με κοίμισαν, για να μην πονάω το κεφάλι.

Σας το λέω με το χέρι στην καρδιά, ότι όση ώρα ήμουν ξύπνια πραγματικά ένιωθα κάποιο βάρος (ελαφρύ) στον αριστερό μου ώμο. Ήταν μια υπερφυσική αόρατη παρουσία, που με προστάτευε!

Αμέσως, μόλις η επέμβαση τελείωσε ο γιατρός ανακοίνωσε στους δικούς μου, ότι όλα πήγαν καλά. Η μητέρα μου συγκινημένη αγκάλιασε τον γιατρό και του είπε ότι η Αγία Μαρίνα ήταν μαζί του.

“Το ξέρω”, απάντησε ο γιατρός.

“Το γεγονός, ότι έζησε η κόρη σας είναι θαύμα!”

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

12ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

20/4/07 - Μαριάννα Ιωάννου, Κύπρος

Χτυπά η πόρτα, την ανοίγω και βλέπω μια γυναίκα που φορούσε μια μαύρη φούστα και ένα κόκκινο σάλι. Τη χαιρέτησα και μου ανταπόδωσε τον χαιρετισμό.

“Τι θέλετε; “της λέω.

“Πουλώ βιβλία “, μου απάντησε και της ζήτησα να περάσει μέσα.

“Αυτά τα βιβλία γράφουν θαύματα για ανθρώπους που έγιναν καλά “, συνεχίζει να λέει.

Εγώ ήμουν μόνη στο σπίτι! Χρήματα δεν κρατούσα και της είπα πως δεν μπορούσα να τ’ αγοράσω.

“Δεν θέλω χρήματα, γνωρίζω τι γίνεται στο σπίτι σας “, μου λέει.

“Τι γνωρίζεις; “

“Τα πάντα. Σας παρακολουθώ. Ξέρω, ότι ο πατέρας σου έχει πρόβλημα με την καρδία του και είναι κτυπημένος στο πόδι “.

“Πως σας λένε; “την ρωτάω.

“Μαρίνα “

“Η Αγία Μαρίνα;”

“Ναι, αυτή είμαι “.

Εκείνη τη στιγμή ξύπνησα και μετά ξανακοιμήθηκα και το όνειρο συνέχισε.

“Σε είδα χτες στην εκπομπή της Ελίτας. “

«Το ξέρω, ήμουν κι εγώ εκεί».

«Θα γίνει καλά ο πατέρας μου;» την ρωτάω.

«Ναι, θα γίνει καλά. Ξέρω ότι η μητέρα σου είναι πιστή στο Θεό και την ακούω, που παρακαλά διάφορους Αγίους και μαζί και μένα».

Έπειτα μου είπε ότι ξέρει για τους γονείς μου, ότι πηγαίνουν σε κάποια εκκλησία – μοναστήρι, χωρίς εγώ η ίδια να γνωρίζω που ήταν και ποιον ήταν το μοναστήρι.

Τέλος μου ζήτησε να πηγαίνω εκκλησία και εξαφανίστηκε στον διάδρομο του σπιτιού μου.

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

13ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Μαρία, Κύπρος

Πριν από τέσσερεις μήνες μου τηλεφώνησαν από το νοσοκομείο και μου είπαν ότι βρισκόταν εκεί ο σύζυγός μου. Αναστατωμένη έτρεξε να δω σε ποιαν κατάσταση βρισκόταν ο σύζυγός μου. Ξαφνικά είδα μπροστά μου μια γυναίκα λίγο γεμάτη με μαύρα και μου είπε ότι σταύρωσε το σύζυγό μου με το μύρο της Αγίας Μαρίνας.

Στη συνέχεια μου είπε:

«Ο σύζυγός σου θα γίνει καλά, γιατί πιστεύεις κόρη μου. Να κάνεις προσευχή και θα σε βοηθήσει».

Πριν φύγει της είπα, έκπληκτη και σαφώς ταραγμένη, ότι είμαι ταγμένη να πάω να πάρω το γιο μου.

Μέσα από αυτό κατανόησα πόσο μεγάλη είναι η δύναμη της προσευχής πάντα σε συνδυασμό με την πίστη. Το έχω νιώσει προσωπικά και είμαι πολύ χαρούμενη. Η προσευχή, όταν βγαίνει μέσα από την καρδιά σου τα αδύνατα γίνονται δυνατά! Ο Θεός και οι αντιπρόσωποί του υπάρχουν παντού και μπορούν να μας ακούσουν! Φτάνει η προσευχή να έχει βάθος και πίστη, να βγαίνει μέσα από την ψυχή και να είναι καθαρή. Τότε τα θαύματα θα συνεχίζονται …

Αρχή σελίδας

ANDROSinfo

14ο Θαύμα της Αγίας Μαρίνας Άνδρου

Το θαύμα στο σπίτι μου!

Ο σύζυγός μου Γ. Γ. Είχε προβλήματα με την καρδία του και υποβλήθηκε δυο φορές αγγειοπλαστική επέμβαση. Μετά την επέμβαση αυτή πάντοτε αιμορραγούσε και η κατάστασή του ήταν επικίνδυνη. Με τη βοήθεια του Θεού όλα πήγαν καλά. Δόξα σοι ο Θεός. Κατά τη δεύτερη επέμβαση είχε δυο αρτηρίες κλειστές, μιαν κύρια και μια δευτερεύουσα. Άνοιξαν μόνο την κύρια, διότι η άλλη ήταν πολύ λεπτή και φοβήθηκαν να επέμβουν. Μετά από λίγο χρονικό διάστημα οι εξετάσεις που έκανε έδειχναν, ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.

Μεγάλες προσευχές και παρακλήσεις έγιναν από διάφορα μοναστήρια, συγγενείς και φίλους.

Την προηγούμενη μέρα, πριν πάει για καθετηριασμό, μου έφεραν μύρο από την Αγία Μαρίνα και το βράδι σταύρωσα μ’ αυτό τον σύζυγό μου.

Πήγε την επόμενη μέρα για εξέταση και δενείχε τίποτα. Η αρτηρία, επίσης, που ήταν κλειστή είχε ανοίξει. Ήταν ολοκάθαρη!

Το θαύμα έγινε!

Ευχαριστώ όλους τους Αγίους και την Αγία Μαρίνα, που μας βοήθησαν.

Πηγή: π. Χερουβείμ




Αρχή σελίδας - ANDROS info

ANDROS info
ΒΙΒΛΙΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ ANDROSinfo Δείτε το ΒΙΒΛΙΟ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ του ANDROSinfo
Πείτε μας τα σχόλιά σας για τις σελίδες μας και το νησί μας την ΑΝΔΡΟ.

                   Developed by:   Vangelis Stergiotis    Καλομενοπούλου 8 Ν. Ψυχικό  -  15451  ΑΘΗΝΑ   Τηλ.:210.6726.051    Φαξ:210.6726.052  
Copyright © 2008 Studio Target. All Rights Reserved    -   Όροι χρήσης του ANDROSinfo.gr